Ufukta seçim görünmeye başladı ya, madalyonun yüzü de değişti tabii. Görünen şu ki, içerisinde bulunduğumuz ekonomik koşullar göz önünde bulundurulduğunda önümüzdeki günlerde kulaklarımız vaatlerden tıkanacak gibi gözüküyor. Vatandaşlarımızın da doğal olarak beklentileri üzerine sosyal medya hesaplarından paylaşımları artıyor. Kademeli emeklilik çıkacak, BAĞ-KUR emeklilik prim günü SGK ile eşitlenecek, asgari ücretliye ve emekliye neredeyse %100 zam yapılacak, enflasyon düşecek, akaryakıt ve gıda fiyatları geri çekilecek gibi kısaca her alanda beklentiler üzerine değişik yorumlar ortalıkta dolaşıp duruyor. Siyasilerde de artık yavaş yavaş “cek-cak” rüzgârları esmeye başladı. İlerleyen günlerde şu sihirli kelimeleri “Yapılacak, edilecek, çıkacak, bitecek, düzelecek...” sıkça duyacağımızdan hiç şüphem yok. Doğal olarak tüm bunlar bazen kendimizi kocaman bir bekleme salonunda gibi hissettiriyor. Seçim sandığı gelsin de her şey bir günde sihirli bir değnek değmiş gibi değişsin diye bir umut bekliyoruz. Ömrümüzü takvim yaprakları saymakla tüketiyoruz; hayat elimizden akıp gidiyor, bugünü yaşayamaz, yarından da endişe duyar oluyoruz. Düşünsenize; ömrümüz hep bir sonraki ayı, bir sonraki sandığı, bir sonraki "müjdeyi" beklemekle geçiyor. Oysa hepimizin canını sıkan çarşının pazarın gerçeği tüm çıplaklığı ile gözlerimizin önüne serilmiş durumda. Vatandaş olarak zor geçiniyor, ev ve işyeri kirasını ödemekte zorlanıyor, başımıza olumsuz bir olay gelip te masraf çıkmasın diye her gün dualar ediyoruz. Hal böyle olunca vatandaş olarak birbirimize selam vermekten bile çekinir olduk. İşte tam da bu yüzden, birbirimizin halinden anlamak, o selamı sabahı esirgememek her zamankinden çok daha kıymetli bugünlerde. Bırakın rüzgâr dilediğince essin, vaatler havada uçuşsun. Siz dostluğunuzun ve insanlığınızın sıcaklığından ödün vermeyin. Rüzgârın yönü ne olursa olsun; sağlığınız, huzurunuz ve neşeniz daim olsun. Kalın sağlıcakla…