En basit soruyla başlayalım: Sanat nedir? Bu, çok cevaplı ve subjektif yönelimleri olan sorunun en temel cevaplarından birisi, sanatın bir ifade biçimi olmasıdır. Kendini günlük hayatın akışı içerisinden daha yüksek, daha nitelikli ve daha şahsi bir yerde konumlandıran bir ifade biçimi… Günlük konuşmadaki yetersizlikleri yetebilmeye vardıran bir araç… Bir derdimiz vardır, anlatmak isteriz. Sanat, eskilerin dediği gibi, bu “acıyı bal eyleme” noktasında doldurur bizleri. Peki, sansür nedir? Tam da bu derdimizi dilediğimiz gibi anlatma isteğimizin karşısında kurulmuş bir düşmandır. Kendini kahraman diye tanıtan, güvenlikten sorumlu olduğunu iddia eden bir düşman… Sözde ahlakın, insanların, toplumun değerlerini, etiklerini gözeten bir düşman… Gerçekte tek yaptığı, bazı fikirlerin yayılmasını, öğrenilmesini, bir değişime sebebiyet vermesini istememek; sanatın değiştirici ve geliştirici gücünü zayıflatmak… Ve tam da bu tutumu yüzünden toplumun yanında değil, karşısındadır aslında. Toplumun, ona dayatılanla yetinmesini; kendi ahlaki ve sosyal yapısını düşünce yoluyla değil, otoritenin koyduğu kurallarca belirlemesini isteyen bir düşman… Fikirlerin, özgün düşüncenin, adaletin, gelişimin önündeki engelleyici bir otorite figürü. Ancak sanat, yapısı gereği her türlü otoritenin karşısındadır. Kendini var edebilmek için buna mecburdur. Sanatçının en büyük sorumluluğu ve görevi ise bu mecburiyete ket vuracak her türlü kişiyi, rejimi ve fikri, sanatın var olabileceği bir dünya düzeninden saf dışı etmektir. Ve bunu da elbette kişiliği ve sanatı aracılığıyla ortaya koyacaktır. Bu sorumluluğu yerine getiremeyenlere sanatçı, işlerine sanat demek; zorbaya dalkavukluk etmekten başka bir şey değildir Unutulmamalıdır ki sanat ve sansür arasındaki mücadele, yalnızca estetik bir tartışma değil; aynı zamanda insanın kendini ifade etme hakkının, özgürlüğünün ve varoluşunun da bir meselesidir. Sanat, var oldukça sorgulamaya, dönüştürmeye ve sınırları aşmaya devam edecektir. Sansür ise ne kadar güçlü görünürse görünsün, düşüncenin ve yaratıcılığın doğasında bulunan o kaçınılmaz akışı tamamen durduramayacaktır. Çünkü insan, anlatmak isteyen bir varlıktır ve anlatmanın yolu her zaman bir şekilde bulunur.