19. yüzyılın ikinci yarısına girdiğimizde Almanya'da ortaya çıkan ve başlangıçta sanat piyasasında düşük kaliteli, taklit eserleri tanımlamak için kullanılan ancak zamanla yalnızca bir sanat eleştirisi terimi olmaktan çıkıp sosyolojik ve kültürel çalışmalarında kaçınılmaz bir unsuru haline gelmiş önemli bir sözcükle karşılaşırız: Kitsch! Nedir bu Kitsch? Her gün çevremizde gördüğümüz şeylere bir bakalım. Dolap süsleri, Eyfel kulesi bibloları, masanıza konan plastik çiçekler, yapay çimler, hepsi birbirinin aynı görünen romantik ve banal edebiyat yazıları, her yerde karşımıza çıkan ve yine birbirinden ayırt edilemezliğiyle manzara tabloları, yine tüm işlediği konular bakımıyla birbirine benzer ve izleyiciyi ağlatmayı hedefleyen televizyon yapımları ya da bütün yaşam karmaşasını tek çırpıda silen hazır cevap öğütler... Bunlar tanıdık geldi mi? En genel anlamıyla Kitsch karmaşık duyguları basitleştiren, derinlik yerine kolay etki yaratmayı hedefleyen bir estetik anlayışı ya da sorunudur. estetik kuram içerisinde var olan yapay güzellik anlayışına, yüzeysel duygusallığa, kolay tüketilebilir ve özgünlükten uzak sanatsal üretimlere karşılık gelen bir kavram olarak ele alınır. Clement Greenberg'in, 1939 tarihli "Avant-Garde and Kitsch" makalesine baktığımızda Greenberg'in kitsch'i endüstriyel toplumun ürettiği bir kültürel form olarak değerlendirdiğini görürüz. Ona göre kitsch, gerçek sanatsal deneyimin gerektirdiği entelektüel çabayı ortadan kaldırır ve izleyiciye hazır ve bilindik duygular sunar. Bu nedenle kitsch, karmaşıklık yerine sadeliği, eleştirellik yerine onayı ve özgünlük yerine tekrarı tercih eder. Bir edebiyat çerçevesinden Milan Kundera ise kitsch'i yalnızca estetik bir kategori olarak değil, ideolojik bir mekanizma olarak yorumlar. Kundera'ya göre kitsch, insan deneyiminin rahatsız edici yönlerini görünmez kılan bir dünya görüşüdür. Ölüm, yalnızlık, başarısızlık ve çelişki gibi gerçeklikler kitsch tarafından dışlanır; bunun yerine herkesin kolayca paylaşabileceği duygusal imgeler üretilir. Bir anlamda kitsch, bireyin gerçeklikle kurduğu ilişkinin sadeleştirilmesi anlamına gelir. Günümüzde kitsch kavramı, yalnızca sanat eserlerini değerlendirmek için değil, reklamcılık, popüler kültür ve dijital medya analiz etmek için de kullanılmaya açık bir kavramdır. Özellikle sosyal medya platformlarında sürekli üretilen ideal yaşam temsilleri, kusursuz mutluluk imgeleri ve standartlaştırılmış duygusal anlatılar, kitsch'in çağdaş biçimleri olarak yorumlanabilir bir yapıdadırlar. Bu bağlamda kitsch, estetik bir beğeni sorununun ötesinde, modern toplumun gerçekliği nasıl algıladığı ve nasıl temsil ettiği üzerine düşünmeyi gerektiren önemli bir kültürel olgu olarak karşımıza çıkmaktadır.